سیستم های اتصال سازه های فولادی

مزایا و معایب ورق های گالوانیزه چیست؟
مزایا و معایب ورق های گالوانیزه چیست؟
۷ تیر , ۱۳۹۶
سوله چیست؟
سوله چیست؟
۱۲ تیر , ۱۳۹۶
سیستم های اتصال سازه های فولادی

سیستم های اتصال سازه های فولادی

انواع سیستمهای اتصال سازه های فولادی

در انتخاب یک سیستم مناسب اتصال برای انتقال بار، علاوه بر نگرش سازه ای، به قابل اجرا بودن آن نیز باید دقت کرد. انواع سیستم های اتصال شامل:  پرچ، پیچ، جوش و اتصالات خاص – زمانی مناسب می باشد که از مطابقت آن با عملکرد سازه ای، تکنولوژی اتصال و اقتصاد آن اطمینان پیدا شود.

پرچ:
پرچ از قدیمی ترین وسایلی است که از آن جهت اتصال در سازه های فولادی استفاده می شود ولی امروزه کاربرد آن منسوخ شده است. پرچ شامل یک استوانه توپر فولادی است که سر آن شکل داده شده است. این قطعه بصورت گرم در سوراخ اتصال قرار داده شده سر دیگر آن بوسیله چکش بادی شکل داده می شود. پرچ پس از سرد شدن منقبض می شود و انقباض موجب فشردگی دو قطعه اتصال می شود. به این صورت یک اتصال اصطکاکی کامل بدست می آید از آنجایی که میزان انقباض و نیروی بوجود آمده در پرچ قابل محاسبه نیست نمی توان از آن در محاسبات طراحی استفاده کرد. پرچ را می توان بصورت سرد نیز کوبید که دیگر هیچ نیروی پیش تنیدگی در آن بوجود نمی آید.امروزه به خاطر موازد زیر از پرچ در سازه های فولادی استفاده نمی شود :

• پیشرفت تکنولوژی جوشکاری
• تولید پیچ های با مقاومت بالا
• نیاز به نیروی انسانی زیاد و ماهر برای پرچکاری
• احتیاج به نظارت دقیق
• سر و صدای زیاد در حین اجرا
• خطر آتش سوزی در حین کار

پیچ:
پیچ هایی که در اتصالات سازه های فولادی مورد استفاده قرار می گیرند، به دو دسته تقسیم می شوند : ۱- پیچ های معمولی ۲- پیچ های با مقاومت بالا

از پیچ های معمولی در اتصالاتی استفاده می شود که نیروهای موجود در اتصال کم باشد. از این پیچ ها که بصورت یاتاقانی یا برشی عمل می کنند در ساخت مهاربندیها، خرپاهای کوچک، لاپه ها و اعضای درجه دوم سازه های فولادی استفاده می شود. پیچ های با مقاومت زیاد در هنگام تولید به منظور افزایش مقاومت، بصورت گرم نورد می شوند. نحوه اتصال و انتقال بار در این پیچ های با مقاومت زیاد در سوراخ هایی قرار می گیرند که قطر آن از قطر پیچ بیشتر است و در هنگام اتصال برای ثابت نگه داشتن پیچ و جلوگیری از سائیدگی قطعات فولادی، از واشر استفاده می شود.

جوش:
جوشکاری فرایندی است که در آن دو قطعه فلز بوسیله حرارت به یکدیگر پیوند می خورند تا یک اتصال ایجاد شود. عمل جوش در اتصالات ساختمان درست شبیه بست های مکانیکی می باشد. جوش ها برای ساخت اتصالات، جهت انتقال نیرو بین اعضای سازه و همچنین برای انتقال دادن تنش های محاسباتی از یک قسمت عضو ساخته شده به قسمت های دیگر به کار می روند. قوانین و ضوابط جوشکاری در ساختمان سازی بوسیله انجمن امریکایی جوشکاری ” AWS ” به صورت مدون گردآوری شده است. این مجموعه به صورت آیین نامه ای در زمینه جوشکاری در ساخت ساختمان های فولادی AWS(D1.0) و همچنین مشخصات جوشکاری در پلها، بزرگراهها و راه آهن ها AWS (D.1.0 ) جمع آوری شده است. مشخصات اتصالات جوش شده در ساخت ساختمان های فلزی در AISC آورده شده است. AISC نیز در مواقع لزوم به استاندارد AWS(D.1.0) ارجاع می دهد.

 روش های جوشکاری:

• جوش قوس الکتریکی با الکترود روکشدار

• جوش قوس الکتریکی غوطه ور ( زیر پودری )

• جوش قوس الکتریکی تحت حفاظت گاز

• جوش قوس الکتریکی با پودر مغزی

• جوش الکتروگاز

• جوش الکترو اسلاگ

• جوش گلمیخ

• جوش مقاومتی